come back again
ヘ(゚∀゚*)ノ*:.。..。.:*ヽ(*゚∀゚)ノ*:.。..。.:*ヘ(゚∀゚*)ノ*:.。..。.:*ヽ(*゚∀゚)ノ
ต้องดูภาพที่ใหญ่กว่า กรุณาจิ้มที่รูป
ชื่อ : Lady Raven (เลดี้ เรเวน)
เพศ : หญิง
อายุ : 17 year forever "อายุก็เป็นแค่ตัวเลขของวันเวลาที่ผันผ่านคนๆนึงจงอย่าได้ใส่ใจ"
น้ำหนัก/ ส่วนสูง : ? กก. /175 ซม.(ไม่รวมส้นสูง)
สีผม/สีตา : ดำ/เขียว
ตำแหน่ง : สนมสุลต่านโรงไฟฟ้า
สังกัด สุลต่านโรงไฟฟ้า
ที่อยู่ Electrics Harem
จบ
..........
หา! เดี๋ยว! สั้นไปนิดขออีกหน่อยดิ ยังไม่ทันรู้เรื่องเลย~~
............
อะแฮ่มๆ แล้วเราก็มาตามคำเรียกร้อง(ใครเรียกแมงอะไรถามเองตอบเอง)
ต่อไปเรามาทำความรู้จักบุคคลผู้นี้แบบลงลึกอีกนิดกันดีกว่าก่อนอื่น
จำแลงกายเป็นหนุ่มน้อยหน้ามน(ทำไม?) มาสัมภาษณ์คุณป้าลง...//โดนเขกหัว
"พูดจากับเลดี้ให้สุภาพหน่อยสิจ๊ะ//ยิ้ม"
*อะ..ขอโทษครับให้ผมเรียกว่าอะไรดีครับ?
"จะเรียกดิฉันว่าด้วยชื่อเต็ม รึ จะเรียกแค่เลดี้ ดิฉันก็ไม่มีปัญหาค่ะ"
*ครับคุณเลดี้ ^ ^"เอ่อคืออยากทราบนิสัยคร่าวๆของเลดี้หน่อยครับ
"นิสัยเหรอก็อย่างที่เห็นนี่แหละจ๊ะ//หัวเราะเอามือป้องปาก"
*อา..ครับ ถ้างั้นต่อไป ช่วยเล่าถึงประวัติของเลดี้หน่อยได้ไม๊ครับ?
"จะว่าได้ก็ได้แหละ
แต่อาจจะน่าเบื่อไปหน่อยก็ทนฟังหน่อยละกันก็อยากรู้เองนี่นะ
หึ//ยิ้มบ้านดิฉันเป็นครอบครัวที่ค่อนข้างใหญ่ เพราะมีญาติกันมาอยู่รวมกัน
ก็เหมือนครอบครัวธรรมดาทั่วๆนั่นแหละจ๊ะ"
*ฟังๆมาก็ธรรมดาจริง ๆ ด้วยนะครับ
"จะว่าธรรมดาก็ไม่ธรรมดาซะทีเดียวหรอกนะ"
*เอ๊ะ!มันหมายความว่ายังไงครับคุณเลดี้?
"อืมม..เล่าไปก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ก็ครอบครัวฉันเป็นตระกูลนักฆ่าหน่ะ//ยิ้มแย้ม"
*๐.๐
"วันๆ แทบจะไม่ได้อยู่บ้านกันพร้อมหน้าเลยทั้งที่อยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่แท้ ๆ //ท่าทางเสียดาย
ต้องออกไปทำตามออเดอร์ที่ส่งเข้ามาวันละไม่ต่ำกว่า 10 ออเดอร์ เด็ก ๆ
ในบ้าน5-6ขวบก็ต้องออกไปช่วยเก็บออเดอร์แล้วนะ//เล่าด้วยหน้าตาเรียบเฉย
ยิ่งเด็กคนไหนมีเซนต์ดี ก็ได้ออกไปเก็บเร็วนะแถมยิ่งเก็บได้เยอะก็ยิ่งได้ค่าขนมเยอะด้วยนะ//หัวเราะเล่าด้วยท่าทางสนุกสนาน
อะ!จริงซิอย่างเจ้าเด็กที่อยู่ฮาเร็มน้ำแข็งนั่นก็เซนต์ดีใช้ได้นะ"
*เด็กที่อยู่ฮาเร็มน้ำแข็ง?
"ใช่จ๊ะ เป็นลูกชายของพี่ชายดิฉันเอง นาชัล หน่ะ เป็นเด็กที่เซนต์ดีนะ แต่ไม่รู้ทำไมชอบทำตัวห่างเหินกับดิฉันนักก็ไม่รู้//ท่าทางสงสัย"
*เอ่อ..คือ..แล้วคุณเลดี้เป็นไงมาไงถึงได้มาอยู่ที่โรงไฟฟ้าหล่ะครับ?
"ถ้าเรื่องนั้นหล่ะก็
เป็นเรื่องสมัยที่ดิฉันไปเที่ยวรอบโลกมาหลังออกมาจากบ้านหลังนั้นได้ซักพัก
หน่ะอายุตอนนั้นก็คงจะประมาณ 10กว่า ๆ นี้แหละ//ทำท่านึกแบบส่ง ๆ
ตอนนั้นดิฉันกำลังวิ่งหนีเจ้าพวกผู้ชายร่างยักษ์รูปร่างตาหน้าท่าทาง
อันตรายอยู่โลกข้างบนหน่ะนะแล้วฉันก็ได้พบเด็กน้อยที่เข้ามาช่วยดิฉัน ทั้ง ๆ
ที่แผ่นหลังเล็ก ๆ
แต่ก็น่าประทับใจแหม..เรื่องนั้นมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมานานแล้วแต่มันก็
เมื่อกับพึ่งจะเกิดเมื่อไม่นานมานี้เองหล่ะจ๊ะ//ยิ้ม
แล้วนี่ยังมีอะไรจะอยู่อีกไม๊//ยิ้มเย็น ๆ "
*อะ! ไม่มีแล้วครับคุณเลดี้ ^ ^"ขอบคุณมากครับที่สละเวลามาให้สัมภาษณ์กับทางเรา
"ด้วยความยินดีจ๊ะ"
*ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามชม และตามอ่านกันมาจนถึงตรงนี้นะครับโอกาสหน้าคงจะได้กลับมาพบกันอีก goodluck
"ฝากตัวด้วยนะจ๊ะ//นั่งยิ้มโบกมืออยู่ที่โต๊ะให้สัมภาษณ์"
ภาพแถมก่อนจากลา
ปล. ภาพแรกสุดเป็นชุดออกงานแบบสุขภาพกับคุณหนู
ปลล.สองภาพแถม เป็นชุดตอนเลิกงานแล้วไม่ใช่งานพิธีการ กับชุดออกไซส์งานจ๊ะ
//ส่งยิ้ม
.
.
.
.
.
//เดินมาปิดทีวี
ทั้งนี้ และ ทั้งนั้นก็ต้องขอขอบคุณคุณเพื่อนและคุณน้อง ๆ ที่ให้คำปรึกษาในหลายๆ เรื่อง
รวมทั้งคุณแม่งานด้วยที่ทำคอมมูน่าสนใจๆมาให้เล่นกัน
キャッ(*^∀^)人(^∀^*)キャッ
มาเล่นกันนะ
No comments:
Post a Comment